Επόμενη συνέλευση για τη συγκρότηση μπλοκ στην πορεία της 8ης Μάρτη 2020

Επιλεγμένα

Τη Δευτέρα 24/2, στις 9:00 μ.μ. πραγματοποιήθηκε συνέλευση στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο Επί τα Πρόσω (Πατρέως 87) για τη συγκρότηση μπλοκ στην πορεία της 8ης Μάρτη. Το αρχικό κάλεσμα της πρωτοβουλίας γυναικών ενάντια στην πατριαρχία εδώ.

Επόμενη συνέλευση την Παρασκευή 28/2 στις 6μ.μ. στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο Επί τα Πρόσω (Πατρέως 87).

ΚΑΜΙΑ ΑΥΤΑΠΑΤΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑΣ,

ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ 

 Πρωτοβουλία γυναικών ενάντια στην πατριαρχία

enantiastinpatriarxia@gmail.com

Επικοινωνία: Κάθε Τρίτη 19:00-22:00 στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο Επί τα Πρόσω (Πατρέως 87)

Κάλεσμα σε συνέλευση για τη συγκρότηση μπλοκ στην πορεία της 8ης Μάρτη 2020

Επιλεγμένα

Κάλεσμα σε συνέλευση για τη συγκρότηση μπλοκ στην πορεία της 8ης Μάρτη

Δευτέρα 24/2 στις 9:00 μμ.

στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο «επί τα πρόσω» (Πατρέως 87)

8η Μάρτη: Ημέρα αντίστασης και αγώνα!

 Η 8η Μάρτη καθιερώθηκε το 1910 για να τιμηθούν οι γυναικείοι αγώνες. Η καθεστωτική καθιέρωση μιας τέτοιας μέρας επιχειρεί την απονοηματοδότηση κάθε μαχητικής διεκδίκησης, κάθε ιστορικής παρακαταθήκης και συλλογικής μνήμης που μπορεί να εμπνεύσει και να προωθήσει τον αγώνα για τη γυναικεία χειραφέτηση. Έναν αγώνα τον οποίο η κυριαρχία συνεχώς επιχειρεί να προβάλει ως «αίτημα για ισότητα στη διαχείριση της εξουσίας». Η προσπάθεια ενσωμάτωσης των διαφόρων κινημάτων και η αλλοίωση των χαρακτηριστικών τους είναι συνήθης πρακτική της κυριαρχίας για να αφομοιώσει κάθε προσπάθεια αντίστασης και να μειώσει τη ριζοσπαστικότητά της. Για εμάς, η 8η Μάρτη αποτελεί ημέρα αντίστασης και αγώνα και όχι μια «γιορτή» για τη γυναίκα, που στην πραγματικότητα το μόνο που κάνει είναι να επιβεβαιώνει και να αναπαράγει τους επιβεβλημένους έμφυλους ρόλους.

Η πατριαρχία αποτελεί ένα από τα θεµέλια του κόσµου της εξουσίας και βασικό στοιχείο κοινωνικής αναπαραγωγής του.  Ως γυναίκες, πέρα από την εκμετάλλευση και την καταπίεση που επιβάλλεται συνολικά στους από τα κάτω, βιώνουµε την καταπίεση και στο πεδίο των έµφυλων διαχωρισµών, ως µια ακόμη μορφή καταπίεσης που απορρέει από τη δομή του κυρίαρχου συστήματος. Στην εποχή της όξυνσης της επίθεσης του κράτους και των αφεντικών, οι βασικοί πυλώνες συγκρότησης του κόσμου της εξουσίας επιχειρούν να μεταφέρουν τη σήψη του κρατικού, καπιταλιστικού και πατριαρχικού τρόπου οργάνωσης στην κοινωνία. Όσο βαθαίνει η κρίση, η επίθεση που δεχόμαστε σε όλα τα πεδία εντείνεται. Μαζί της εντείνονται και οι σύγχρονες εκδηλώσεις της πατριαρχίας.

Οι δεκάδες βιασμοί και δολοφονίες, οι ιδιαίτερες συνθήκες εργασίας των γυναικών, οι απολύσεις,  το δουλεμπόριο και η καταναγκαστική πορνεία, η καθημερινή βία απέναντι στις μετανάστριες, οι καμπάνιες κατά των αμβλώσεων κόντρα στην αυτοδιάθεση του σώματος των γυναικών ο εξευτελισμός και η περαιτέρω επίθεση σε αγωνίστριες σε κατασταλτικές επιχειρήσεις, οι ομοφοβικές και σεξιστικές επιθέσεις, η σωματική βία,  καθώς και οι παρενοχλήσεις και απειλές από το στρατό κατοχής που έχει εγκατασταθεί στην περιοχή των Εξαρχείων σε μαθήτριες, εργαζόμενες, αλλά και όσες και όσους ζουν και αγωνίζονται στην περιοχή, συνθέτουν σύντομα τη σύγχρονη πραγματικότητα.

Συνέχεια

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ENANTIA ΣΤΗΝ ΕΜΦΥΛΗ ΒΙΑ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ: ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 17/1, 19:00, ΈΣΠΕΡΟΣ (ΠΛ.ΓΕΩΡΓΙΟΥ)

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ: ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 17/1,19:00, ΈΣΠΕΡΟΣ (ΠΛ.ΓΕΩΡΓΙΟΥ)

ΑΣ ΠΟΥΜΕ ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΜΦΥΛΗ ΒΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΤΗΣ 6ης ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ 

Η φετινή 6η Δεκέμβρη -σε ένα περιβάλλον λυσσαλέας κατασταλτικής επίθεσης του κράτους απέναντι σε όσους και όσες αγωνίζονται- μας βρήκε για μια ακόμη φορά στους δρόμους να κρατάμε ζωντανή τη μνήμη του Αλέξη, να μην ξεχάσουμε πως ένα 15χρονο παιδί δολοφονήθηκε από το κράτος, 11 χρόνια πριν. Η αποφυλάκιση του μπάτσου-δολοφόνου Κορκονέα και η αθώωση του συνεργού του Σαραλιώτη στέλνει σαφή μηνύματα για την τρομοκράτηση και τον αφοπλισμό της κοινωνίας. Παρά την τρομοκρατία και το κλίμα φόβου που επισταμένα προσπαθούσαν ΜΜΕ και κυβέρνηση να χτίσουν, πλήθος κόσμου επέλεξε να βρεθεί στο δρόμο εκείνη τη μέρα. Στην απογευματινή πορεία στην Πάτρα, η αστυνομία επιφύλασσε για εκείνη την μέρα διαφορετική μεταχείριση για τις γυναίκες διαδηλώτριες. Στο πλαίσιο της επίθεσης που εξαπολύθηκε με ξυλοδαρμούς και χημικά στους διαδηλωτές, άνδρες των ΜΑΤ χτύπησαν συντρόφισσες ασκώντας τους σεξιστική βία και απευθύνοντάς τους απειλές, προσβολές και χειρονομίες. Είναι σαφές πως οι σεξιστικές επιθέσεις και οι παρενοχλήσεις των μπάτσων απέναντι σε αγωνιζόμενες, έχουν ως στόχο, εκτός από την πειθάρχηση και την καταστολή της αντίστασης, να τις τιμωρήσουν και να τις εξευτελίσουν που και ως γυναίκες επέλεξαν να εξεγερθούν και να αγωνιστούν ενάντια στο κράτος, το κεφάλαιο και την καταστολή.

11 χρόνια μετά τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου, οι δολοφονικοί κατασταλτικοί μηχανισμοί του κράτους συνεχίζουν να επιτίθενται με τον πιο βίαιο τρόπο στοχεύοντας στην πειθάρχηση όσων αγωνίζονται και την υποταγή όλης της κοινωνίας, δείχνοντας το αληθινό πρόσωπο του κράτους. Από τις δεκάδες εργατικές δολοφονίες στα κάτεργα της μισθωτής εκμετάλλευσης, τους αντισυνδικαλιστικούς νόμους και τα κολαστήρια-στρατόπεδα συγκέντρωσης προσφύγων και μεταναστών μέχρι τις εισβολές και τις εκκενώσεις σε κατειλημμένους χώρους αγώνα, τα τελεσίγραφα του Χρυσοχοϊδη και τα καθημερινά -πλέον- βασανιστήρια και τις διώξεις διαδηλωτών και αγωνιστών την ίδια στιγμή, μάλιστα, που αθωώνονται φασίστες δολοφόνοι, το κράτος μας δείχνει ολοφάνερα που στοχεύει. Στοχεύει, αρχικά, σε όσους αντιστέκονται, σε όσους σηκώνουν κεφάλι σε όσους δεν υποτάσσονται στον σύγχρονο ολοκληρωτισμό. Αλλά στοχεύει, κυρίαρχα και διαχρονικά, στην εξαφάνιση όποιου περισσεύει, στη λεηλασία και την καθυπόταξη των από τα κάτω αυτού του κόσμου.

Συνέχεια

25 ΝΟΕΜΒΡΗ: ΗΜΕΡΑ ΕΞΑΛΕΙΨΗΣ ΤΗΣ ΒΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΗΜΕΡΑ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΑΛΕΙΨΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑΣ, ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

Η ΕΜΦΥΛΗ ΒΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ

Η 25η Νοέμβρη έχει οριστεί από τον ΟΗΕ ως ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών. Καθιερώθηκε το 1991, ύστερα από αιτήματα γυναικείων οργανώσεων, σχεδόν 30 χρόνια αργότερα από όταν οι τρεις αγωνίστριες αδερφές Μιραμπάλ βασανίστηκαν, ξυλοκοπήθηκαν και στραγγαλίστηκαν μέχρι θανάτου, κατ’ εντολή του δικτάτορα Τρουχίγιο στη Δομινικανή Δημοκρατία.

Η καθεστωτική καθιέρωση τέτοιων ημερών δεν μπορεί να κρύψει τα αναρίθμητα παραδείγματα καθημερινής, ωμής, θεσμικής ή μη βίας εις βάρος των γυναικών, αλλά και όλων όσων ανήκουν στον πάτο της κοινωνικής και ταξικής ιεραρχίας. Δεν είναι μακρινά άλλωστε τα παραδείγματα της διαπόμπευσης των οροθετικών γυναικών το 2012, σε μια περίοδο μηδενικής ανοχής για το κράτος, της καταδίκης της 22χρονης γυναίκας στη διπλανή Κόρινθο, που υπερασπίστηκε τον εαυτό της απέναντι στο βιαστή της, της αθώωσης των βιαστών της φοιτήτριας στην Ξάνθη το 2016 -καθώς και τις αθωώσεις βιαστών σε όλον τον κόσμο-, της δολοφονίας της Ελένη Τ. σε παραλία της Ρόδου, έπειτα από το βιασμό και την κακοποίησή της, των 3 μεταναστριών που βρέθηκαν νεκρές στην περιοχή του Έβρου και πιθανότατα δολοφονήθηκαν από διακινητές, του εγκλεισμού σε στρατόπεδα συγκέντρωσης χιλιάδων στοιβαγμένων μεταναστριών και μεταναστών. Δεν ξεχνάμε το παράδειγμα της άγριας δολοφονίας του Ζακ Κωστόπουλου, ακτιβιστή της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας και οροθετικό, μέρα μεσημέρι στο κέντρο της Αθήνας, στο πρόσωπο του οποίου εξαπολύθηκαν μανιωδώς όλα εκείνα τα αντικοινωνικά, κανιβαλικά αντανακλαστικά που είναι αναγκαία για τους ισχυρούς, γι’ αυτό και τα διαχέουν στους από τα κάτω της κοινωνικής πυραμίδας. Έτσι, επιβάλουν και διατηρούν την περίοπτη θέση τους στον κόσμο του κράτους, της εξουσίας και της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.

Συνέχεια

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΠΟΡΕΙΑ ΕΝΟΨΕΙ ΤΗΣ 25ης ΝΟΕΜΒΡΗ | ΚΑΜΙΑ ΑΥΤΑΠΑΤΗ ΓΑΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑΣ, ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

ΚΑΜΙΑ ΑΥΤΑΠΑΤΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑΣ,ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ

Η 25η Νοέμβρη έχει οριστεί από τον ΟΗΕ ως ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών. Καθιερώθηκε το 1991, ύστερα από αιτήματα γυναικείων οργανώσεων, σχεδόν 30 χρόνια αργότερα από όταν οι τρεις αγωνίστριες αδερφές Μιραμπάλ βασανίστηκαν, ξυλοκοπήθηκαν και στραγγαλίστηκαν μέχρι θανάτου, κατ’ εντολή του δικτάτορα Τρουχίγιο στη Δομινικανή Δημοκρατία.

Για εμάς, βέβαια, είναι δεδομένο πως τίποτα δεν κερδίζεται μέσα από θεσμικές φιέστες και καθεστωτικές καθιερώσεις παγκοσμίων ημερών μνήμης. Γνωρίζουμε πως κάθε λογής γιορτές των θεσμών και των επικερδών ανθρωπιστικών οργανώσεων δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να αποσιωπούν και να διαστρεβλώνουν ημέρες στις οποίες χύθηκε αίμα αγωνιστριών-ων, ημέρες αντίστασης ενάντια στον κόσμο της εξουσίας. Οι ίδιοι θεσμοί εξάλλου που καθιερώνουν ημέρες σαν την 25η Νοέμβρη είναι αυτοί που συντηρούν, καλλιεργούν και αναπαράγουν όλα τα πατριαρχικά σχήματα, όλα τα σχήματα επιβολής. Είναι οι ίδιοι που προωθούν την καταπίεση και την υποταγή των από τα κάτω, εκείνων που αποκλίνουν και περισσεύουν. Γυναίκες, εκδιδόμενα άτομα, τα lgbtqi+ άτομα, μετανάστριες, τοξικοεξαρτημένοι, κάθε λογής φτωχοί και φτωχοδιάβολοι (γιατί για την εξουσία και εν προκειμένω στον καπιταλισμό, επιχειρείται η ποινικοποίηση της φτώχειας ώστε όλοι όσοι περισσεύουν να ζουν μια ζωή που δεν αξίζει να βιωθεί), αναρχικές-οι, αγωνιζόμενοι άνθρωποι,  αρνητές του υπάρχοντος και όποια αποκλίνουν από τα κυρίαρχα πρότυπα συμπεριφοράς και έκφρασης, είναι μόνο ορισμένα από αυτά που πρέπει να σιωπήσουν, να κρυφτούν και ει δυνατό να εξοντωθούν από το οικοδόμημα που ξερνά κανιβαλισμό και μίσος για κάθε τι «ξένο», για καθετί «μη κανονικό».

Συνέχεια