Ντοκιμαντερ για τις ελεύθερες γυναίκες στην Ισπανική Επανάσταση «Οι αδάμαστες»

Μια παραγωγή της κινηματογραφικής κολεκτίβας Zerikusia και της CGT

Τον Δεκέμβρη του 2018 υποτιτλίστηκε από την πρωτοβουλία γυναικών ενάντια στην πατριαρχία το ντοκιμαντερ «Οι αδάμαστες», στο πλαίσιο του κύκλου εκδηλώσεων «Οι ελεύθερες γυναίκες στην Ισπανική Επανάσταση».
Όποια συλλογικότητα, κοινωνικός/πολιτικός χώρος ενδιαφέρεται να το φιλοξενήσει, ας επικοινωνήσει στο  enantiastinpatriarxia@gmail.com ή στο inbox της σελίδας για να το στείλουμε.
ΥΓ: Σε λίγους μήνες το ντοκιμαντερ θα ανέβει στο Youtube προκειμένου να υπάρχει ελεύθερη πρόσβαση σε όποιον/α θέλει.

Ενημέρωση από την πορεία με αφορμή την συστηματική κακοποίηση της 18χρονης στην Ηλιούπολη

Το Σάββατο 10 Ιούλη 18χρονη κοπέλα, απέδρασε από το σπίτι που την κρατούσε αιχμάλωτη αστυνομικός, την βίαζε και την εξέδιδε. Η κοπέλα βιαζόταν από τα 11 της από τον πατέρα της και στράφηκε στον μπάτσο για να σωθεί. Μόλις κατάφερε να αποδράσει, η αστυνομία αντιστρέφοντας πλήρως την πραγματικότητα την αντιμετώπισε σαν θύτη και όχι σαν θύμα. Την κρατούσε για 12 ώρες στη Δ/νση Εσωτερικών Υποθέσεων, χωρίς να επιτρέπεται στους συνηγόρους της να τη δουν, χωρίς να αφήνεται ελεύθερη, χωρίς να μεταφέρεται στο νοσοκομείο το οποίο είχε άμεση ανάγκη. 

Αντανακλαστικά θελήσαμε να βρεθούμε στο δρόμο στο κέντρο της Πάτρας, να μιλήσουμε για την πατριαρχική βαρβαρότητα, για την πατριαρχική βία της αστυνομίας, η οποία είναι μοιραία σύμφυτη με την καταστολή, την εξουσία και την ανάγκη επιβολής.

Έτσι, το απόγευμα της Δευτέρας βρεθήκαμε στο δρόμο μαζί και με άλλες ομάδες, συλλογικότητες, συνελεύσεις και οργανώσεις: την προλετ accion, το patraspride και την Ανταρσύα και διαδηλώσαμε μαζικά και μαχητικά στην πόλη. Η διαδήλωση πλαισιώθηκε από περίπου 250 άτομα, κινήθηκε στο κέντρο της Πάτρας, κατευθήνθηκε προς το αστυνομικό μέγαρο της Ερμού και στάθηκε μπροστά στις διμοιρίες των ΜΑΤ φωνάζοντας συνθήματα. Η πόλη γέμισε συνθήματα και στένσιλ από συντρόφους και συντρόφισσες.

Τα παραδείγματα έμφυλης βίας εντείνονται, ολοφάνερα πια σήμερα, όσο εντείνεται η κρίση. Τα παραδείγματα εμπλοκής της αστυνομίας σε αυτά ή συγκάλυψης τους από αυτήν είναι άπειρα και πλέον καθημερινά. Από την επιχείρηση συγκάλυψης της άγριας κακοποίησης και δολοφονίας της Ελένης Τοπαλούδη και την ύπαρξη ενός ολόκληρου κυκλώματος βιαστών στην Ρόδο με κομμάτι του την ελληνική αστυνομία μέχρι τον πρόσφατο βιασμό της καθαρίστριας στα Πετράλωνα ένα μήνα πριν και τη φανερή απάθεια της να σώσει το θύμα αλλά αντ’ αυτού να φροντίσει να φέρει ΜΑΤ για τον συγκεντρωμένο και αλληλέγγυο -στην κοπέλα- κόσμο κι από την συγκάλυψη της υπόθεσης Λιγνάδη μέχρι την αδιαφορία για την εξαφάνιση της τρανς Δήμητρας από τη Λέσβο.

Το κίνημα ενάντια στην πατριαρχία, τον τελευταίο καιρό, δίνει το στίγμα του ανταποκρινόμενο στην επίθεση που δέχονται οι γυναίκες της τάξης μας. Από τις κινητοποιήσεις για τη συνεπιμέλεια μέχρι την άμεση δράση σε περιστατικά έμφυλης βίας, όπως ο βιασμός της εργάτριας στα Πετράλωνα και η άμεση παρουσία αλληλέγγυου κόσμου στο ΑΤ Ηλιούπολης για τη 18χρονη το Σάββατο που μας πέρασε είναι ένας δρόμος που ανοίγει σιγά-σιγά. Το επόμενο διάστημα και όσο η έμφυλη βία θα προωθείται και θα εντείνεται οφείλουμε, πέραν της άμεσης δράσης, να χτίσουμε και δομές προστασίας και στήριξης των γυναικών. Δεν θα περιμένουμε από την αστυνομία, τους θεσμούς και τη δικαστική αρχή να μας σώσουν γιατί είναι οι εκπρόσωποι ενός συστήματος που γεννά και καλλιεργεί τη βία.

Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΒΙΑΖΕΙ ΚΑΙ ΣΚΟΤΩΝΕΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΠΟΤΕ ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΗ

Πρωτοβουλία γυναικών ενάντια στην πατριαρχία

EΛ.ΑΣ. ΕΛΛΗΝΩΝ ΒΙΑΣΤΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ ΣΕΞΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΚΑΚΟΠΟΙΗΤΩΝ

Το Σάββατο 10 Ιούλη 18χρονη κοπέλα, απέδρασε από το σπίτι που την κρατούσε αιχμάλωτη αστυνομικός, την βίαζε και την εξέδιδε. Η κοπέλα βιαζόταν από τα 11 της από τον πατέρα της και στράφηκε στον μπάτσο για να σωθεί. Μόλις κατάφερε να αποδράσει, η αστυνομία αντιστρέφοντας πλήρως την πραγματικότητα την αντιμετώπισε σαν θύτη και όχι σαν θύμα. Την κρατούσε για 12 ώρες στη Δ/νση Εσωτερικών Υποθέσεων, χωρίς να επιτρέπεται στους συνηγόρους της να τη δουν, χωρίς να αφήνεται ελεύθερη, χωρίς να μεταφέρεται στο νοσοκομείο το οποίο είχε άμεση ανάγκη. 

Δεκάδες κόσμου έσπευσαν να σταθούν στο πλευρό της κοπέλας έξω από το Α.Τ. Ηλιούπολης και να ανοίξει το ζήτημα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Έτσι, το περιστατικό γνωστοποιήθηκε ευρέως μην αφήνοντας χώρο για της συγκάλυψή του που επιχειρήθηκε από μπάτσους και ΜΜΕ αρχικά.

Συνέχεια

Κάλεσμα σε συγκέντρωση με αφορμή την κακοποίηση της 18χρονης κοπέλας από μπάτσο στην Αθήνα

Ενημέρωση από την συμμετοχή μας στην πορεία στο πλαίσιο του 6ου LGBTQIA+ PATRAS PRIDE

Tο Σάββατο 10 Ιούλη συμμετείχαμε στην πορεία στο πλαίσιο του 6ου LGBTQIA+ PATRAS PRIDE. Η πορεία πλαισιώθηκε από 300 άτομα ενώ στο μπλοκ που σχηματίστηκε μετά από κάλεσμα της πρωτοβουλίας γυναικών ενάντια στην πατριαρχία συμμετείχαν περίπου 50 άτομα. Το πανό του μπλοκ έγραφε: «ΜΠΛΟΚΟ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΒΙΑ, ΤΑΞΙΚΗ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ», ενώ στον χώρο της προσυγκέντρωσης κρεμάστηκε πανό διεθνιστικής αλληλεγγύης στους αγωνιζόμενους και στις αγωνιζόμενες στην Τουρκία, που έγραφε: «ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΟΥ PRIDE ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΟΥ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ | DAYANIŞMA Türkiye’de Pride tutuklananlarla ve kadınların kurtuluşu için mücadele eden kadınlarla».

Από την Πολωνία, όπου ψηφίστηκε η απαγόρευση των αμβλώσεων μέχρι το ευρωκοινοβούλιο όπου κατατέθηκε ψήφισμα κατά των αμβλώσεων κι από την απόσυρση της Τουρκίας από τη συνθήκη της Κωνσταντινούπολης, μέχρι το νομοσχέδιο για την συνεπιμέλεια είναι ολοφάνερο πως ο κόσμος της πατριαρχίας, του κράτους και του κεφαλαίου δεν μας χωράει. Στεκόμαστε δίπλα στα λόγια και τις πράξεις των αγωνιζόμενων γυναικών και lgbtqi ατόμων σε όλο τον κόσμο. Στέλνουμε μήνυμα αλληλεγγύης στους συλληφθέντες αγωνιστές στην Τουρκία στο φετινό pride αλλά και στις γυναίκες που βρέθηκαν ξανά στους δρόμους της χώρας διαδηλώνοντας ενάντια στην επίσημη-πια-αποχώρηση της χώρας από τη συνθήκη της Κων/πολης.

Ο αγώνας απέναντι σ’ ένα κόσμο αποστειρωμένο, πλήρως ορισμένο και ελεγχόμενο, που θα μυρίζει θάνατο και μίσος είναι κοινός για όλους όσους πολεμούν για την ανατροπή του. Οι διαφορετικές μορφές καταπίεσης δεν αποτελούν παρά τα διαφορετικά πρόσωπα του ίδιου συστήματος. Για να επιτευχθεί το όραμα μας για έναν ένα κόσμο ισότητας, ελευθερίας και αλληλεγγύης προϋποτίθεται η σύνδεση των αγώνων απέναντι στην καταπίεση του κρατικού καπιταλιστικού οικοδομήματος στο σήμερα.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ

______________________________________________________________________________________________________________________________

ENG

Briefing from our participation in the mobilization of the 6th LGBTQIA + PATRAS PRIDE

On Saturday, 10 of July, we participated in the march of the 6th LGBTQIA + PATRAS PRIDE. The march was accompanied by 300 people, while in the block formed by women’s initiative against the patriarchy, about 50 people participated. The banner of block was: «BLOCKING THE PATRIARCHAL VIOLENCE, CLASS SELF-ORGANIZATION AND COUNTREATTACK FOR EMANCIPATION AND ANARCHY», while during the ​​preconcentration we hung banner of international solidarity in those who struggle to Turkey: «SOLIDARITY SYLLIFTHENTES OF PRIDE AND WOMEN COMPETITING IN TURKEY | DAYANIŞMA Türkiye’de Pride tutuklananlarla ve kadınların kurtuluşu için mücadele eden kadınlarla.»


From Poland, where the abortion ban was passed, to the European Parliament, where an anti-abortion resolution was tabled, and from Turkey’s withdrawal from the Treaty of Istanbul to the shared-parenting bill in Greece, it is clear that the world of patriarchy, state and capital does not fit us. We stand by the words and deeds of struggling women and lgbtqi people around the world. We are sending a message of solidarity to the arrested militants in Turkey at this year’s pride but also to the women who found themselves on the streets of the country again, protesting against the official-now-withdrawal of the country from the Treaty of Instambul.


The struggle against a sterile, fully defined and controlled world that smells of death and hatred is common to all who fight to overthrow it. Different forms of oppression are just different faces of the same system. To achieve our vision of a world of equality, freedom and solidarity presupposes the connection of the struggles against the oppression of the state capitalist edifice today.


AGAINST STATE AND PATRIARCHY FOR EMANCIPATION AND ANARCHY

Κάλεσμα στην πορεία στο πλαίσιο του 6ου LGBTQIA+ PATRAS PRIDE

Ακολουθεί το κείμενο του καλέσματος:

Σε μια συγκυρία έντασης της πατριαρχικής βίας

κρατάμε τη φλόγα της εξέγερσης του Stonewall ζωντανή

Στις 28 Ιουνίου του 1969,  έλαβε χώρα η εξέγερση του Stonewall, με αφορμή την έφοδο της αστυνομίας στο Gay Bar “Stonewall Inn”  της Νέας Υόρκης.  Το γκέι μπαρ “Stonewall Inn” στη Νέα Υόρκη ήταν πάντα ο εύκολος στόχος των αστυνομικών. Σχεδόν καθημερινά και «δι’ ασήμαντον αφορμήν», τα όργανα της τάξης χτυπούσαν ανελέητα ομοφυλόφιλους, τρανσέξουαλ και λεσβίες. Σε μια συνθήκη καταστολής και διώξεων των ομοφυλόφιλων τόσο σε εργασιακούς χώρους όσο και στην καθημερινότητά τους, η απάντηση δόθηκε μαχητικά στους δρόμους από την gay κοινότητα και από όσους στάθηκαν στο πλευρό των εξεγερμένων και διήρκησε πολλές μέρες στο κέντρο της πόλης.

Τα γεγονότα που έλαβαν χώρα εκείνες τις μέρες στους δρόμους της  Νέας Υόρκης  θεωρούνται καθοριστικά για την ανάπτυξη της οργάνωσης του αμερικανικού και διεθνούς ομοφυλοφιλικού κινήματος. Στον απόηχο της εξέγερσης σχηματίστηκαν δεκάδες LGBTQI+ οργανώσεις που ενθάρρυναν τα άτομα να μην κρύβουν τις σεξουαλικές τους ταυτότητες και προπαγάνδιζαν την ενεργή συμμετοχή τους σε πρωτοβουλίες αγώνα. Αξίζει να σημειωθεί πως με την εξέγερση του Stonewall, το ζήτημα των σεξουαλικών προτιμήσεων απέκτησε πολιτική όψη. Η εξέγερση αυτή έδωσε μια απάντηση που διεκδικούσε στους δρόμους την ορατότητα και την εκπλήρωση των δικαιωμάτων της LGBTQI+ κοινότητας. Μια απάντηση που δεν έβαλε απλά ανάχωμα στην καταστολή και τις αυθαιρεσίες της αστυνομίας αλλά έβαλε το στίγμα της στον αγώνα ενάντια στην πατριαρχία. Η σύνδεση του stonewall με τα σύγχρονα Pride είναι σαφής ως προς την ανάγκη του υποκειμένου που καταπιέζεται. Παρόλα αυτά ο τρόπος που οργανώνονται πολλά από τα pride σε όλο τον κόσμο δεν ταιριάζει καθόλου με τα αρχικά χαρακτηριστικά της εξέγερσης του Stonewall. Αυτό οφείλεται σε μία συνήθη πρακτική του εξουσιαστικού -κυριαρχικού συστήματος να αφομοιώνει όσους αντιστέκονται, να απονοηματοδοτεί τους αγώνες και τους επανοηματοδοτεί με θεσμικά χαρακτηριστικά που η ίδια η εξουσία ορίζει. Χορηγοί, συνεργασία με τους δήμους, αστυνομική φύλαξη και πολιτικά κόμματα ορίζουν το πλαίσιο της διαδικασίας στις περιπτώσεις αυτές. Το pride δεν είναι γιορτή, είναι μία στιγμή αγώνα στον καθημερινό αγώνα που δίνουμε ενάντια στην πατριαρχία, το κράτος και το κεφάλαιο και στεκόμαστε αλληλέγγυοι σε όσους το διοργανώνουν από τα κάτω και αυτοοργανωμένα.

Σήμερα, είναι πιο επίκαιρο από ποτέ να παραμείνουν ζωντανά τα νοήματα και η αγωνιστικότητα της εξέγερσης του Stonewall. Κι αυτό διότι, η επίθεση στην LGBTQI+ κοινότητα συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Οι αστυνομικές αυθαιρεσίες, η απουσία ορατότητας για τα LGBTQI+ άτομα, η στέρηση βασικών δικαιωμάτων (γάμος, υιοθεσία, αστυνομικές ταυτότητες για trans άτομα κ.α.) αποτελούν μόνο κομμάτια του παζλ της περιθωριοποίησης που δέχονται αυτά τα άτομα. Οι έμφυλες διακρίσεις, η στοχοποίηση των σεξουαλικών προτιμήσεων, το πατριαρχικό σύστημα που ορίζει τα δύο κυρίαρχα αναγνωρισμένα φύλλα, η καταπίεση όσων βρίσκονται στα κατώτερα κοινωνικά στρώματα αποτελούν μερικές από τις αιχμές του αγώνα της LGBTQI+ κοινότητας στο σήμερα.

Συνέχεια

Κάλεσμα σε συγκέντρωση ενάντια στις γυναικοκτονίες με αφορμή την δολοφονία της 20χρονης Κάρολαιν

ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΟΚΤΟΝΙΕΣ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ, ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ

Πριν 40 μέρες δολοφονήθηκε στο σπίτι της στα Γλυκά Νερά η 20χρονη Καρολάιν. Μετά από ένα συντονισμένο σόου 40 ημερών και μεγάλης προσπάθειας να χτιστεί το ρατσιστικό αφήγημα του αλλοδαπού που μπαίνει στα σπίτια των οικογενειαρχών και κάνει κτηνωδίες, αποδείχτηκε πως ο άντρας της ήταν αυτός που την σκότωσε επειδή εκείνη ήθελε να φύγει μακριά του.

Σύμφωνα με επίσημες στατιστικές, 137 γυναίκες ανά τον κόσμο δολοφονούνται καθημερινά από τον σύντροφό τους ή από κάποιον συγγενή τους. Ένα έγκλημα με συγκεκριμένα κίνητρα, ένα έγκλημα που εκκινεί από τις ίδιες τις πατριαρχικά δομημένες κοινωνίες στις οποίες ζούμε και που επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά. Αυτό ακριβώς επιδιώκει να κρύψει η κυριαρχία με την μη τοποθέτηση του γεγονότος ως αυτό που είναι: γυναικοκτονία. Η απλή καταγραφή της ως επιβεβαιώνει πόσο επιτακτικό είναι να αντιληφθούμε πως  «η έμφυλη βία είναι καθεστώς όσο υπάρχει κράτος και καπιταλισμός».

Η δολοφονία της Κάρολάιν αποτελεί ένα από τα αναρίθμητα παραδείγματα καθημερινής, ωμής, θεσμικής ή μη βίας εις βάρος των γυναικών, αλλά και όλων όσοι ανήκουν στον πάτο της κοινωνικής και ταξικής ιεραρχίας. Από την άγρια δολοφονία της Ελένη Τ. σε παραλία της Ρόδου, έπειτα από το βιασμό και την κακοποίησή της μέχρι τις 3 μετανάστριες που βρέθηκαν νεκρές στην περιοχή του Έβρου και πιθανότατα δολοφονήθηκαν από διακινητές, από τις απόπειρες βιασμού των στοιβαγμένων γυναικών, προσφύγων και μεταναστριών, στα στρατόπεδα συγκέντρωσης από μπάτσους μέχρι τις σεξουαλικές παρενοχλήσεις στους χώρους εργασίας η πατριαρχική βία και η επίθεση στις γυναίκες της εργατικής τάξης εντείνεται πλάι πλάι με τη συνολικότερη επίθεση σε βάρος των από τα κάτω.

Συνέχεια

Συγκέντρωση ενάντια στην ψήφιση του ν/σ για την υποχρεωτική συνεπιμέλεια: Τρίτη 18/05, 7μ.μ., πλ.Γεωργίου

Παρακάτω φωτογραφίες από την συγκέντρωση.

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Η ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Εδώ και έναν χρόνο, εν μέσω πανδημίας και κρατικών απαγορεύσεων, έχει ενταθεί η επίθεση σε βάρος των εκμεταλλευόμενων και καταπιεζόμενων, κομμάτι των οποίων αποτελούν και οι γυναίκες. Kι αυτό συμβαίνει γιατί τo κρατικό και καπιταλιστικό σύστημα οργάνωσης της κοινωνίας, το οποίο ήδη καταδικάζει εκατομμύρια ανθρώπους στο θάνατο από την πείνα, τις ασθένειες και τον πόλεμο, επιδιώκει τη διατήρηση και τη διαιώνιση των προνομίων και της εξουσίας του, σε συνθήκες οξυμένης κοινωνικής, υγειονομικής και οικονομικής κρίσης.

Η απάντηση του κράτους και του κεφαλαίου στην εξάπλωση του κορωνοιού ήταν και είναι η επίκληση στην ατομική ευθύνη και ο υποχρεωτικός εγκλεισμός των ανθρώπων στα σπίτια τους, εκτός από την εκπλήρωση βασικών τους «υποχρεώσεων» όπως η εργασία, για την οποία επιτρέπεται ο συνωστισμός. Είναι σαφές πως ο στόχος δεν είναι η εξάλειψη της πανδημίας, αφού κανένα ουσιαστικό υγειονομικό μέτρο δεν έχει παρθεί όλους αυτούς τους μήνες, αλλά η πειθάρχηση, η καταστολή και ο απόλυτος έλεγχος του πληθυσμού. Το ίδιο το κράτος που για χρόνια υποβάθμισε πλήρως τη δημόσια υγεία, είναι αυτό που σήμερα επικαλείται την δική μας ατομική ευθύνη στην εξάπλωση του ιού.

Ως συνέπεια των κρατικών απαγορεύσεων, ο υποχρεωτικός εγκλεισμός στο σπίτι έγινε εφιάλτης για χιλιάδες γυναίκες, παιδιά και ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα, που βιώνουν την ενδοοικογενειακή –σεξουαλική, σωματική και λεκτική- βία. Τα φαινόμενα αυτά έχουν αυξηθεί σημαντικά κατά την περίοδο του λοκντάουν και αυτό το αποδεικνύουν τόσο η  ραγδαία αύξηση των τηλεφωνικών κλήσεων στις αντίστοιχες γραμμές βοήθειας, όσο και η εισαγωγή ανάλογων περιστατικών στα νοσοκομεία.

Σε αυτήν ακριβώς την χρονική στιγμή και εν μέσω αυτής της ασφυκτικής συγκυρίας για τις γυναίκες που αντιμετωπίζουν την ενδοοικογενειακή βία, ψηφίζεται το νομοσχέδιο για την υποχρεωτική συνεπιμέλεια τέκνων, ένα νομοσχέδιο που εξαναγκάζει χιλιάδες γυναίκες και παιδιά να εγκλωβίζονται υποχρεωτικά σε μία κακοποιητική συνθήκη ζωής, στην οποία θα τίθεται υπό δικαστική εξέταση το αν υφίσταται πράγματι βία,  προκειμένου να αίρεται η υποχρέωση συνεπιμέλειας. Στις μέρες μας, χιλιάδες διαζύγια απορρέουν από τη μεγάλη προσπάθεια της γυναίκας να απεμπλακεί από ένα σπίτι-φυλακή σώζοντας πολλές φορές και το παιδί της εκτός από τον εαυτό της. Μια προσπάθεια που σήμερα, με το νομοσχέδιο αυτό, πέφτει στο κενό, καθώς η γυναίκα αναγκάζεται να μην έχει ούτε αυτή τη διέξοδο και το παιδί υποχρεώνεται να ζει εξίσου με τους δυο γονείς, με ό, τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται.

Συνέχεια

Παρέμβαση στα δικαστήρια της Πάτρας

Την Τρίτη το πρωί πραγματοποιήθηκε παρέμβαση στα δικαστήρια της Πάτρας, τα οποία και παραμένουν ανοιχτά για οικογενειακές υποθέσεις.

Ανοίχτηκε πανό στην κεντρική είσοδο των δικαστηρίων που έγραφε: «ΜΠΛΟΚΟ ΣΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΣΥΝΕΠΙΜΕΛΕΙΑ | ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΑΣ», πετάχτηκαν χιλιάδες τρικάκια και μοιράστηκαν κείμενα.

Στη συνέχεια, μοιράστηαν κείμενα και πετάχτηκαν τρικάκια στον πεζόδρομο της Ρήγα Φεραίου.

Ολόκληρο το κείμενο της πρωτοβουλίας γυναικών ενάντια στην πατριαρχία σχετικά με το νομοσχέδιο εδώ.

Ενημερωτικό βίντεο για το νομοσχέδιο εδώ.

Γιγαντοπανό ενάντια στο νομοσχέδιο για την υποχρεωτική συνεπιμέλεια στην Τριών Ναυάρχων

Παρέμβαση με γιγαντοπανό κόντρα στο νομοσχέδιο για την υποχρεωτική συνεπιμέλεια, που πρόκειται να ψηφιστεί στην βουλή το επόμενο διάστημα..

ΜΠΛΟΚΟ ΣΤΟ Ν/Σ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΣΥΝΕΠΙΜΕΛΕΙΑ

ΜΠΛΟΚΟ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΒΙΑ

ΑΓΩΝΕΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Ολόκληρο το κείμενο της πρωτοβουλίας γυναικών ενάντια στην πατριαρχία σχετικά με το νομοσχέδιο για την υποχρεωτική συνεπιμέλεια εδώ.