Συγκέντρωση ενάντια στην ψήφιση του ν/σ για την υποχρεωτική συνεπιμέλεια: Τρίτη 18/05, 7μ.μ., πλ.Γεωργίου

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Η ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Εδώ και έναν χρόνο, εν μέσω πανδημίας και κρατικών απαγορεύσεων, έχει ενταθεί η επίθεση σε βάρος των εκμεταλλευόμενων και καταπιεζόμενων, κομμάτι των οποίων αποτελούν και οι γυναίκες. Kι αυτό συμβαίνει γιατί τo κρατικό και καπιταλιστικό σύστημα οργάνωσης της κοινωνίας, το οποίο ήδη καταδικάζει εκατομμύρια ανθρώπους στο θάνατο από την πείνα, τις ασθένειες και τον πόλεμο, επιδιώκει τη διατήρηση και τη διαιώνιση των προνομίων και της εξουσίας του, σε συνθήκες οξυμένης κοινωνικής, υγειονομικής και οικονομικής κρίσης.

Η απάντηση του κράτους και του κεφαλαίου στην εξάπλωση του κορωνοιού ήταν και είναι η επίκληση στην ατομική ευθύνη και ο υποχρεωτικός εγκλεισμός των ανθρώπων στα σπίτια τους, εκτός από την εκπλήρωση βασικών τους «υποχρεώσεων» όπως η εργασία, για την οποία επιτρέπεται ο συνωστισμός. Είναι σαφές πως ο στόχος δεν είναι η εξάλειψη της πανδημίας, αφού κανένα ουσιαστικό υγειονομικό μέτρο δεν έχει παρθεί όλους αυτούς τους μήνες, αλλά η πειθάρχηση, η καταστολή και ο απόλυτος έλεγχος του πληθυσμού. Το ίδιο το κράτος που για χρόνια υποβάθμισε πλήρως τη δημόσια υγεία, είναι αυτό που σήμερα επικαλείται την δική μας ατομική ευθύνη στην εξάπλωση του ιού.

Ως συνέπεια των κρατικών απαγορεύσεων, ο υποχρεωτικός εγκλεισμός στο σπίτι έγινε εφιάλτης για χιλιάδες γυναίκες, παιδιά και ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα, που βιώνουν την ενδοοικογενειακή –σεξουαλική, σωματική και λεκτική- βία. Τα φαινόμενα αυτά έχουν αυξηθεί σημαντικά κατά την περίοδο του λοκντάουν και αυτό το αποδεικνύουν τόσο η  ραγδαία αύξηση των τηλεφωνικών κλήσεων στις αντίστοιχες γραμμές βοήθειας, όσο και η εισαγωγή ανάλογων περιστατικών στα νοσοκομεία.

Σε αυτήν ακριβώς την χρονική στιγμή και εν μέσω αυτής της ασφυκτικής συγκυρίας για τις γυναίκες που αντιμετωπίζουν την ενδοοικογενειακή βία, ψηφίζεται το νομοσχέδιο για την υποχρεωτική συνεπιμέλεια τέκνων, ένα νομοσχέδιο που εξαναγκάζει χιλιάδες γυναίκες και παιδιά να εγκλωβίζονται υποχρεωτικά σε μία κακοποιητική συνθήκη ζωής, στην οποία θα τίθεται υπό δικαστική εξέταση το αν υφίσταται πράγματι βία,  προκειμένου να αίρεται η υποχρέωση συνεπιμέλειας. Στις μέρες μας, χιλιάδες διαζύγια απορρέουν από τη μεγάλη προσπάθεια της γυναίκας να απεμπλακεί από ένα σπίτι-φυλακή σώζοντας πολλές φορές και το παιδί της εκτός από τον εαυτό της. Μια προσπάθεια που σήμερα, με το νομοσχέδιο αυτό, πέφτει στο κενό, καθώς η γυναίκα αναγκάζεται να μην έχει ούτε αυτή τη διέξοδο και το παιδί υποχρεώνεται να ζει εξίσου με τους δυο γονείς, με ό, τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται.

Συνέχεια

Παρέμβαση στα δικαστήρια της Πάτρας

Την Τρίτη το πρωί πραγματοποιήθηκε παρέμβαση στα δικαστήρια της Πάτρας, τα οποία και παραμένουν ανοιχτά για οικογενειακές υποθέσεις.

Ανοίχτηκε πανό στην κεντρική είσοδο των δικαστηρίων που έγραφε: «ΜΠΛΟΚΟ ΣΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΣΥΝΕΠΙΜΕΛΕΙΑ | ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΑΣ», πετάχτηκαν χιλιάδες τρικάκια και μοιράστηκαν κείμενα.

Στη συνέχεια, μοιράστηαν κείμενα και πετάχτηκαν τρικάκια στον πεζόδρομο της Ρήγα Φεραίου.

Ολόκληρο το κείμενο της πρωτοβουλίας γυναικών ενάντια στην πατριαρχία σχετικά με το νομοσχέδιο εδώ.

Ενημερωτικό βίντεο για το νομοσχέδιο εδώ.

Γιγαντοπανό ενάντια στο νομοσχέδιο για την υποχρεωτική συνεπιμέλεια στην Τριών Ναυάρχων

Παρέμβαση με γιγαντοπανό κόντρα στο νομοσχέδιο για την υποχρεωτική συνεπιμέλεια, που πρόκειται να ψηφιστεί στην βουλή το επόμενο διάστημα..

ΜΠΛΟΚΟ ΣΤΟ Ν/Σ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΣΥΝΕΠΙΜΕΛΕΙΑ

ΜΠΛΟΚΟ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΒΙΑ

ΑΓΩΝΕΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Ολόκληρο το κείμενο της πρωτοβουλίας γυναικών ενάντια στην πατριαρχία σχετικά με το νομοσχέδιο για την υποχρεωτική συνεπιμέλεια εδώ.

Aνακοίνωση και κάλεσμα στην πορεία ενάντια στις γυναικοκτονίες

ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΟΚΤΟΝΙΕΣ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ, ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ

Τη Δευτέρα 5 Απρίλη δολοφονήθηκε η 28χρονη Κωνσταντίνα και ο 30χρονος  αδελφός της από τον σύζυγό της  στη Μακρινίτσα Πηλίου. Παρά το γεγονός πως η γυναίκα είχε ζητήσει ασφαλιστικά μέτρα εναντίον του συζύγου της, αυτός κατάφερε χωρίς καμία δυσκολία να μπει στο σπίτι και να τους  σκοτώσει.

Σύμφωνα με επίσημες στατιστικές, 137 γυναίκες ανά τον κόσμο δολοφονούνται καθημερινά από τον σύντροφό τους ή από κάποιον συγγενή τους. Ένα έγκλημα με συγκεκριμένα κίνητρα, ένα έγκλημα που εκκινεί από τις ίδιες τις πατριαρχικά δομημένες κοινωνίες στις οποίες ζούμε και που επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά. Αυτό ακριβώς επιδιώκει να κρύψει η κυριαρχία με την μη τοποθέτηση του γεγονότος ως αυτό που είναι: γυναικοκτονία. Η απλή καταγραφή της ως επιβεβαιώνει πόσο επιτακτικό είναι να αντιληφθούμε πως  «η έμφυλη βία είναι καθεστώς όσο υπάρχει κράτος και καπιταλισμός».

Συνέχεια

Παρεμβάσεις ενάντια στο νομοσχέδιο για την υποχρεωτική συνεπιμέλεια

Eν μέσω αυτής της ασφυκτικής συγκυρίας για τις γυναίκες που αντιμετωπίζουν την ενδοοικογενειακή βία, ψηφίζεται το νομοσχέδιο για την υποχρεωτική συνεπιμέλεια τέκνων, ένα νομοσχέδιο που εξαναγκάζει χιλιάδες γυναίκες και παιδιά να εγκλωβίζονται υποχρεωτικά σε μία κακοποιητική συνθήκη ζωής, στην οποία θα τίθεται υπό δικαστική εξέταση το αν υφίσταται πράγματι βία,  προκειμένου να αίρεται η υποχρέωση συνεπιμέλειας.

Το νομοσχέδιο φαίνεται να στοχεύει σαφώς σε όλες εκείνες τις περιπτώσεις γυναικών και παιδιών, όχι για να δώσει λύση και διέξοδο στα προβλήματα τους, αλλά για να τους εγκλωβίσει ακόμα περισσότερο.

Την Τρίτη 13/04 το απόγευμα πραγματοποιήθηκαν παρεμβάσεις ενάντια στο εν λόγω νομοσχέδιο. Στα δικαστήρια κρεμάστηκε πανό που έγραφε: «ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΝΕΠΙΜΕΛΕΙΑ, ΚΑΜΙΑ ΑΥΤΑΠΑΤΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑΣ, ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ, ΑΓΩΝΕΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» και πετάχτηκαν εκατοντάδες τρικάκια.

Στη συνέχεια, κολλήθηκαν αφίσες και πετάχτηκαν τρικάκια επίσης στα γραφεία της Γενικής Γραμματείας Ισότητας των Φύλων καθώς και στο Χαμόγελο του Παιδιού.

Μας επιφυλάσσουν ένα μέλλον αποστειρωμένο, πλήρως ορισμένο και ελεγχόμενο, που θα μυρίζει θάνατο και μίσος. Μα όλες εμείς που αγωνιζόμαστε, όλες εμείς που κουβαλάμε μέσα μας έναν καινούριο κόσμο, φροντίζουμε και να τον χτίζουμε μέρα με τη μέρα. Οραματιζόμαστε μια κοινωνία ισότητας και ελευθερίας, όπου η οικογένεια και οι σχέσεις δε θα είναι φυλακές, στις οποίες θα εκβιάζονται άνθρωποι και συναισθήματα, μια κοινωνία όπου τα παιδιά δεν θα είναι ιδιοκτησία των γονιών αλλά προϊόντα της ελεύθερης ένωσης ελεύθερων και ίσων ανθρώπων και θα γαλουχίζονται προκειμένου να αποφασίζουν οι ίδιοι για τους εαυτούς τους, μια κοινωνία απαλλαγμένη από την ιδιοκτησία, τη βία, την εξουσία, την εκμετάλλευση και την καταπίεση.

ΚΑΜΙΑ ΑΥΤΑΠΑΤΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑΣ, ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΙΣΟΤΗΤΑΣ, ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Πρωτοβουλία γυναικών ενάντια στην πατριαρχία

Αφισοκολλήσεις και μαζικά μοιράσματα σε όλη την πόλη

Την τελευταία βδομάδα έχουν πραγματοποιηθεί μοιράσματα σε πλατείες και γειτονιές σχετικά με το νομοσχέδιο-έκτρωμα για την υποχρεωτική συνεπιμελεια που κατατίθεται προς ψήφιση τις επόμενες μέρες στη βουλή, το οποίο εξαναγκάζει χιλιάδες γυναίκες και παιδιά να εγκλωβίζονται υποχρεωτικά σε μία κακοποιητική συνθήκη ζωής, στην οποία θα εξετάζεται το αν υφίσταται πράγματι βία προκειμένου να αίρεται η υποχρέωση συνεπιμέλειας.

Πραγματοποιήθηκαν μοιράσματα στην Αγ.Σοφία, στα Ψηλα Αλώνια, στην Τριών Ναυάρχων, τα Ταμπάχανα, την Εγλυκάδα και το Νότιο Πάρκο ενώ κολλήθηκαν αφίσες στο κέντρο της πόλης, σε παιδικές χαρές και στα ειδικά σχολεία τα οποία και παραμένουν ανοιχτά.

Οι Ζαπατίστας ξεκινούν για την Ευρώπη

Για χρόνια συζητάμε για τους συντρόφους και τις συντρόφισσες μας στα βουνά του Μεξικού, που μάχονται να διατηρήσουν την αυτονομία τους. Για χρόνια μαθαίνουμε για αυτούς και εμπνεόμαστε από τους αγώνες και τις κοινότητές τους.

Σήμερα, Σάββατο 10 Απρίλη, μέρα δράσης για το ταξίδι τους προς την Ευρώπη. Το ταξίδι τους για να μας συναντήσουν και μαζί να συναντηθούν και οι στιγμές του αγώνα που κουβαλάμε στις πλάτες μας.

Χαιρετίζουμε το ταξίδι των συντροφισσών και των συντρόφων Ζαπατίστας στην Ευρώπη. Τους περιμένουμε στην Πάτρα, στην δική μας μεριά αυτού του κόσμου, να μοιραστούμε όσα βιώνουμε κάθε μέρα από την πατριαρχία, το κράτος και το κεφάλαιo. Nα μοιραστούμε τους αγώνες που δίνουμε προκειμένου να επιβιώσουμε και να ζήσουμε με αξιοπρέπεια οραματιζόμενες μια κοινωνία ελευθερίας.

Αυτές που δεν υπάρχουν

Οι ιστορίες τους.

Οι χαρές και οι λύπες τους.

Οι πόνοι και η οργή τους

Η λήθη και η μνήμη τους.

Τα γέλια και τα δάκρυά τους.

Οι παρουσίες και οι απουσίες τους.

Οι καρδιές τους.

Οι ελπίδες τους.

Η αξιοπρέπειά τους.

Τα ημερολόγιά τους.
Αυτά που ολοκληρώθηκαν.
Αυτά που απόμειναν και τους τα οφείλουμε.

Οι κραυγές τους.

Οι σιωπές τους.

Αυτό, κυρίως οι σιωπές τους.

Υπάρχει κάποια που δεν τις ακούει;
Που δεν αναγνωρίζει τον εαυτό της σε εκείνες;

Γυναίκες που αγωνίζονται.
Ναι. Εμείς.

Αλλά κυρίως, εκείνες.
Αυτές που αν και δεν υπάρχουν,
είναι εδώ μαζί μας.

Γιατί δεν ξεχνάμε.
Γιατί δε συγχωρούμε.
Γι’ αυτές και με αυτές αγωνιζόμαστε.

Ιθαγενείς γυναίκες Ζαπατίστας

(8 Μάρτη 2021)

______________________________________________________________________________________________________________________________

ENG, CAS

Zapatistas start their journey  for Europe

Συνέχεια

Συγκέντρωση ενάντια στο νομοσχέδιο για την υποχρεωτική συνεπιμέλεια | Τρίτη 6/4, 19:00, Νότιο Πάρκο

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΣΥΝΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Η ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Εν μέσω αυτής της ασφυκτικής συγκυρίας για τις γυναίκες που αντιμετωπίζουν την ενδοοικογενειακή βία, ψηφίζεται το νομοσχέδιο για την υποχρεωτική συνεπιμέλεια τέκνων, ένα νομοσχέδιο που εξαναγκάζει χιλιάδες γυναίκες και παιδιά να εγκλωβίζονται υποχρεωτικά σε μία κακοποιητική συνθήκη ζωής, στην οποία θα τίθεται υπό δικαστική εξέταση το αν υφίσταται πράγματι βία,  προκειμένου να αίρεται η υποχρέωση συνεπιμέλειας. Στις μέρες μας, χιλιάδες διαζύγια απορρέουν από τη μεγάλη προσπάθεια της γυναίκας να απεμπλακεί από ένα σπίτι-φυλακή σώζοντας πολλές φορές και το παιδί της εκτός από τον εαυτό της. Μια προσπάθεια που σήμερα, με το νομοσχέδιο αυτό, πέφτει στο κενό, καθώς η γυναίκα αναγκάζεται να μην έχει ούτε αυτή τη διέξοδο και το παιδί υποχρεώνεται να ζει εξίσου με τους δυο γονείς, με ό, τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται.

Πιο συγκεκριμένα:

  • Ακόμα και αν η μητέρα επικαλεστεί βία, αυτή πρέπει να αποδειχτεί. Να αποδειχτεί από ποιόν; Από το αστικό δικαστήριο, βασικό πυλώνα ενός συστήματος που γεννά τη βία, που αναπαράγει τη βία και δη την πατριαρχική; Και η ψυχολογική βία; Αυτή πως αποδεικνύεται; Αλλά ακόμη και αν αποδειχτεί τελικά η βία σε μια πρωτόδικη απόφαση ή μία απόφαση εφετείου και πάλι ένας πατέρας που κακοποιεί την γυναίκα ή το παιδί θα μπορεί να συνεχίσει να το κάνει μέχρι την αμετάκλητη απόφαση του δικαστηρίου.
  • Επιπλέον, τα δικαστικά έξοδα, σε μια τέτοια περίπτωση, μπορεί να είναι δυσβάστακτα για μια γυναίκα που επιφορτίζεται και την φροντίδα του παιδιού.
  • Επίσης, το παρόν νομοσχέδιο ανοίγει το δρόμο για κατάργηση της διατροφής. Σε μια κοινωνία πατριαρχικά δομημένη με προκαθορισμένους έμφυλους ρόλους, στην οποία η οικογένεια για χρόνια δομήθηκε πάνω σε ένα μοντέλο που η γυναίκα εξαρτάται άμεσα οικονομικά από τον σύζυγο επιφορτισμένη παράλληλα με τις δουλειές του σπιτιού και το μεγάλωμα των παιδιών, κάτι που σε μικρότερο μεν βαθμό συνεχίζει να ισχύει μέχρι και σήμερα. Επιπλέον, και σε εργασιακό επίπεδο, δεν υπάρχει σε καμία περίπτωση μισθολογική ισότητα.
  • Τέλος, το συγκεκριμένο νομοσχέδιο υποτίθεται πως επιχειρεί να υποχρεώσει τους ανεύθυνους μπαμπάδες να αναλάβουν τις ευθύνες τους απέναντι στα παιδιά τους αλλά τίποτα δεν τους υποχρεώνει, στ’ αλήθεια, μιας και αν αυτοί ζητούν λιγότερο χρόνο επικοινωνίας και μέριμνας για τα παιδιά, μπορούν να τον έχουν. Και τι νόημα έχει, άλλωστε, η επιβολή της μέριμνας και της φροντίδας του παιδιού μέσω του αστικού δικαίου; Οι σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων (πολλώ δε μάλλον γονιών-παιδιών) πρέπει να είναι ουσιαστικές σχέσεις αγάπης και όχι να επιβάλλονται και να διαμεσολαβούνται δια νόμου.

Με άλλα λόγια, το εν λόγω νομοσχέδιο φαίνεται να στοχεύει σαφώς σε όλες εκείνες τις περιπτώσεις γυναικών και παιδιών, όχι για να δώσει λύση και διέξοδο στα προβλήματα τους, αλλά για να τους εγκλωβίσει ακόμα περισσότερο.

ΚΑΜΙΑ ΑΥΤΑΠΑΤΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑΣ, ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΙΣΟΤΗΤΑΣ, ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

Συγκέντρωση: Τρίτη 6/4, 19:00, Νότιο Πάρκο

Πρωτοβουλία γυναικών ενάντια στην πατριαρχία

Ολόκληρο το κείμενο της πρωτοβουλίας εδώ.

_____________________________Φωτογραφίες από τη συγκέντρωση___________________________

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΣΥΝΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΣΑΒΒΑΤΟ 27/03,11π.μ.,ΕΣΠΕΡΟΣ-ΠΛΑΤΕΙΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΣΥΝΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Η ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Εν μέσω αυτής της ασφυκτικής συγκυρίας για τις γυναίκες που αντιμετωπίζουν την ενδοοικογενειακή βία, ψηφίζεται το νομοσχέδιο για την υποχρεωτική συνεπιμέλεια τέκνων, ένα νομοσχέδιο που εξαναγκάζει χιλιάδες γυναίκες και παιδιά να εγκλωβίζονται υποχρεωτικά σε μία κακοποιητική συνθήκη ζωής, στην οποία θα τίθεται υπό δικαστική εξέταση το αν υφίσταται πράγματι βία,  προκειμένου να αίρεται η υποχρέωση συνεπιμέλειας. Στις μέρες μας, χιλιάδες διαζύγια απορρέουν από τη μεγάλη προσπάθεια της γυναίκας να απεμπλακεί από ένα σπίτι-φυλακή σώζοντας πολλές φορές και το παιδί της εκτός από τον εαυτό της. Μια προσπάθεια που σήμερα, με το νομοσχέδιο αυτό, πέφτει στο κενό, καθώς η γυναίκα αναγκάζεται να μην έχει ούτε αυτή τη διέξοδο και το παιδί υποχρεώνεται να ζει εξίσου με τους δυο γονείς, με ό, τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται.

Πιο συγκεκριμένα:

  • Ακόμα και αν η μητέρα επικαλεστεί βία, αυτή πρέπει να αποδειχτεί. Να αποδειχτεί από ποιόν; Από το αστικό δικαστήριο, βασικό πυλώνα ενός συστήματος που γεννά τη βία, που αναπαράγει τη βία και δη την πατριαρχική; Και η ψυχολογική βία; Αυτή πως αποδεικνύεται; Αλλά ακόμη και αν αποδειχτεί τελικά η βία σε μια πρωτόδικη απόφαση ή μία απόφαση εφετείου και πάλι ένας πατέρας που κακοποιεί την γυναίκα ή το παιδί θα μπορεί να συνεχίσει να το κάνει μέχρι την αμετάκλητη απόφαση του δικαστηρίου.
  • Επιπλέον, τα δικαστικά έξοδα, σε μια τέτοια περίπτωση, μπορεί να είναι δυσβάστακτα για μια γυναίκα που επιφορτίζεται και την φροντίδα του παιδιού.
  • Επίσης, το παρόν νομοσχέδιο ανοίγει το δρόμο για κατάργηση της διατροφής. Σε μια κοινωνία πατριαρχικά δομημένη με προκαθορισμένους έμφυλους ρόλους, στην οποία η οικογένεια για χρόνια δομήθηκε πάνω σε ένα μοντέλο που η γυναίκα εξαρτάται άμεσα οικονομικά από τον σύζυγο επιφορτισμένη παράλληλα με τις δουλειές του σπιτιού και το μεγάλωμα των παιδιών, κάτι που σε μικρότερο μεν βαθμό συνεχίζει να ισχύει μέχρι και σήμερα. Επιπλέον, και σε εργασιακό επίπεδο, δεν υπάρχει σε καμία περίπτωση μισθολογική ισότητα.
  • Τέλος, το συγκεκριμένο νομοσχέδιο υποτίθεται πως επιχειρεί να υποχρεώσει τους ανεύθυνους μπαμπάδες να αναλάβουν τις ευθύνες τους απέναντι στα παιδιά τους αλλά τίποτα δεν τους υποχρεώνει, στ’ αλήθεια, μιας και αν αυτοί ζητούν λιγότερο χρόνο επικοινωνίας και μέριμνας για τα παιδιά, μπορούν να τον έχουν. Και τι νόημα έχει, άλλωστε, η επιβολή της μέριμνας και της φροντίδας του παιδιού μέσω του αστικού δικαίου; Οι σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων (πολλώ δε μάλλον γονιών-παιδιών) πρέπει να είναι ουσιαστικές σχέσεις αγάπης και όχι να επιβάλλονται και να διαμεσολαβούνται δια νόμου.

Με άλλα λόγια, το εν λόγω νομοσχέδιο φαίνεται να στοχεύει σαφώς σε όλες εκείνες τις περιπτώσεις γυναικών και παιδιών, όχι για να δώσει λύση και διέξοδο στα προβλήματα τους, αλλά για να τους εγκλωβίσει ακόμα περισσότερο.

ΚΑΜΙΑ ΑΥΤΑΠΑΤΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑΣ, ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΙΣΟΤΗΤΑΣ, ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ: ΣΑΒΒΑΤΟ 27/03,11π.μ.,ΕΣΠΕΡΟΣ-ΠΛΑΤΕΙΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

Πρωτοβουλία γυναικών ενάντια στην πατριαρχία

Ολόκληρο το κείμενο της πρωτοβουλίας εδώ.

______________________________________________________________________________________________________________________________

To Σάββατο 27/03 πραγματοποιήθηκε παρέμβαση αντιπληροφόρησης στον Έσπερο.

Στη συνέχεια, έγιναν μοιράσματα από την πρωτοβουλία γυναικών ενάντια στην πατριαρχία στα Ψηλα Αλώνια, το Νότιο Πάρκο, τα Ταμπάχανα και την Αγ. Σοφία.